Soms vraag ik me af wat anderen over mij zeggen en hoeveel vooral. Misschien word veel van wat ik zeg wel herhaald in andere gesprekken en ben ik ineens het onderwerp van gesprek, zonder dat ik erbij ben. Tuurlijk gebeurt dat weleens. Wat dan ook gebeurt, is dat mensen mijn gedachten of mijn doen-en-laten gaan voorspellen, dat voor mij invullen of nog erger: analyseren. Hoe weet ik dan wat er over mij wordt gezegd en of ik wel wil dat die dingen worden gezegd. Hoe zit dat dan met dingen waarvan ik denk dat ze voor alleen jou en mij waren. Alleen voor de persoon met wie ik iets deelde. Zou je dat overal bij moeten zeggen? Ik weet het niet en ik weet ook niet wat ik ervan moet vinden.

Het is toch leuk om dingen speciaal met één iemand te hebben, dat anderen dat niet weten... Van die kleine dingen die zijn gebeurd of gezegd. Eigenlijk zeg ik altijd alles tegen de persoon met wie ik spreek en denk ik er niet bij na dat het dan voor meer oren is, uiteindelijk. Misschien is dat wel te naïef. Ik wil alleen niet minder open zijn, dus ik laat het maar zo en hoop dat ik niet volledig wordt gedeeld.

Geluiden: Mat Kearney - Nothing left to lose woorden: tussen ons