'Nou, daar kan je mooi een flinke pan op zetten', zei de wat oudere man gisteren tegen me in de Xenos, gewoon uit het niets. Zou 'ie nou tegen iedereen in de winkel zo'n opmerking maken? Bij de bushalte begon er ook een vrouw tegen me te praten en later nog een vreemde kerel. 'I saw your hair in the wind like [wappert met z'n handen] and it's beautiful. Ik think you are such a beautiful, young woman.' Eh juist.

Het valt me in ieder geval op dat ik de laatste tijd vaak wordt aangesproken door onbekenden. Hoe komt dat toch? Hebben jullie dat ook vaak? Zo nee, waarom spreken deze onbekenden mij dan aan? Toegankelijkheid? Maar waarom dan?

Niet dat ik het erg vind hoor. Ik hou van praatjes met onbekenden, al vind ik die nutteloze opmerkingen over onderzetters of het weer niet nuttig. Ik stapte vandaag vrij soepeltjes van zo'n soort picknickbank bij de IKEA, waarna de vrouw die naast ons zat en slecht ter been was zei: 'Ik zou willen dat ik dat nog zo makkelijk kon'. Wat zeg je daar nou op? Ik glimlachte maar lief. Zoals ik wel vaker lief probeer te glimlachen.

Geluiden: U2 - Walk on