Nou, maar even een update vanachter mijn pc. Woensdagavond kwam mijn lief, lekker knus binnen zitten, want 's avonds is het nu immers koud en vooral donker. Ik mis de zomer: dat het 's avonds wel avond is, maar nog wel licht. De volgende dag gingen we om 12 uur met de trein. Sander om thuis nog hard voor te bereiden op de The Clash of the Coverbands (die avond, halve finale) en ik om naar Lieve in Nijmegen te gaan.

Volgens ns.nl was het 't snelste om via Arnhem te gaan en daar over te stappen naar Nijmegen. In Utrecht zag ik echter dat die rechtstreeks naar Nijmegen 20 minuten vertraging had, en dus gelijk met die via Arnhem zou vertrekken. Nou, dan weet je het wel zou je zeggen. Niet dus, want die naar Arnhem was er tóch eerder. Ik ben maar ingestapt, want wie weet zie je net dat die andere nog langer vertraging zou hebben. Goed, we zaten bijna de hele weg achter een stoptrein, dus uiteindelijk 20 minuten vertraging. Gelukkig heb je tegenwoordig mobieltjes he.

In Arnhem zie ik dat die naar Nijmegen ook een kwartier vertraging heeft en ik dus nog bijna 25 minuten moet wachten. Op zoek naar tijdschriften dus! Onderweg daarheen loop ik een bekende tegen het lijf, Sander (TAP). Gezellig, hij moet ook naar Nijmegen. Dus we kletsen wat en de tijd is zo voorbij. Nou, dat was weer mooi meegenomen.

Lieve en ik zouden shirtjes gaan 'pimpen' (zoals zelfs de vrouw van rond de 50 in de stoffenwinkel het noemde). Eerst maar eens goedkope kinderarbeid shirtjes bij de H&M scoren en een lekker broodje. Daarna het lastigste gedeelte: knopen en andere frutsels om mee te 'pimpen'. Twee uur later hadden we dat ook. Kortom, tegen de tijd dat we op Lieves kamer waren, was het alweer tijd om pannenkoeken te gaan bakken. De pannenkoeken waren echt heel lekker! In ieder geval degenen die niet zwart waren geworden en ach van die klonten zag en proefde je niks.

Volgende hoofdstuk: de shirtjes. Tsja, Lieve raakte gefrustreerd van de basgitaar van vilt die ze op haar shirtje probeerde te naaien en ik omdat de garen steeds niet door het oog van de naald kreeg. Ja, na vijf minuten pielen (en die tijd is niet overdreven). Even na tienen waren we nog lang niet klaar, maar moest ik wel met de bus en trein terug naar huis. Een privé ritje in de half-in-elkaar-stortende-bus. Te vroeg op het station, dus een trein van een half uur eerder naar Den Bosch. Tsja, dan sta je in Den Bosch en blijkt dat de stoptrein naar Utrecht om die tijd (half 12) nog maar één keer in het uur rijdt EN dat je dus nog meer dan een half uur op een tochtig en koud station moet wachten. He, daar word ik hard en sterk van, toch? Heel aangekomen, en dan nog 5 minuten door de donkere storm en regen fietsen. Oeh, gelukkig sliep de rest thuis al, want bij iedere irritatie had ik kunnen ontploffen geloof ik... Goed puntje: Sander sms'te dat ze door waren bij the Clash en 23 december in Tivoli staan :D

Vandaag naar Karin geweest. De treinen reden amper. Nou ja, ze vielen uit of hadden enorme vertraging rond de tijd dat ik weg wilde, en dat voor die vijf minuutjes die ik erin moest zitten. Gelukkig heb ik een lieve moeder met auto. Karin en ik hebben een lijstje gemaakt met de mensen die we voor onze verjaardag wilde uitnodigen en meteen de uitnodiging geschreven. 's Avonds samen lekker gekookt, Japanse noodles, voor onszelf en Karins ouders (mijn semi-pleegouders). Nog even wat spelletjes gedaan, goed voor onze hersenen haha.

Net thuis nog lootjes voor Sinterklaas getrokken met de familie en m'n 'schoonbroertje'. Niemand behalve m'n moeder was blij met degene die op z'n lootje stond haha. Nu moet ik dus nog iets leuks bedenken. Vrij lastig!

Oja, ik hoopte dat het morgenochtend hard zou regenen, want dan hoef ik niet te werken. En het wordt sowieso wisselvallig...en dat is irritant, want dan moet/kan ik wel naar het voetbalveld, maar als het regent mag ik niet fotograferen, maar sta ik daar wel te koukleumen, bah! Dus ik was al bijna blij dat ik niet zou hoeven. Lees ik net m'n mail dat ik zelf maar op zoek moet gaan naar sporthallen in de buurt om handbal-, korfbal-, basketbal- of volletbalteams te benaderen. Pffff sjonge jonge, zulke dingen regel ik liever van te voren. EN niet om 12u 's avonds, wat het nu is, voor de volgendeochtend. Ik moet namelijk OOK zelf eerst maar even nieuwe rolletjes kopen die ik WEL binnen kan gebruiken. Kortom, ik WAS blij dat ik niet zou hoeven te werken, nu ben ik het tegenovergestelde van blij, omdat ik dus enorm veel moet gaan regelen (en waarschijnlijk door de regen en wind moet fietsen). Bah, bah, bah. Ik hoop dat er hier ergens van wedstrijden zijn in de sporthal en dat ze er überhaupt trek in hebben dat er zo'n fotografe komt. Ik zou er namelijk niet om staan de juichen, maar goed. C'est la vie.

Tot zover mijn vrij uitgebreide update. Nog even het resultaat van mijn shirt: ( kijk )

Plaats: koud, donker, nat Gevoelens: blah Geluiden: Bløf - Mens woorden: fotograferen, gezelligheid, karin, lieve, ns, sander, treinen, werk